Urlop wypoczynkowy - przerwanie

W przepisach przewidziano możliwość przerwania urlopu. Sytuacja taka ma miejsce wówczas, gdy pracownik wprawdzie rozpoczął urlop wypoczynkowy, ale w czasie jego trwania pojawiła się przyczyna uniemożliwiająca korzystanie z urlopu, np. choroba pracownika.

Przyczyny, które powodują przerwanie urlopu wypoczynkowego zostały wyczerpująco wskazane w Kodeksie pracy. Są to:

* czasowa niezdolność do pracy wskutek choroby,
* odosobnienie w związku z chorobą zakaźną,
* odbywanie ćwiczeń wojskowych albo przeszkolenia wojskowego przez czas do 3 miesięcy,
* urlop macierzyński.

Część urlopu niewykorzystaną z ww. przyczyn pracodawca ma obowiązek udzielić w terminie późniejszym.

ZAPAMIĘTAJ!

Termin późniejszy oznacza – w myśl ogólnej zasady – że urlop powinien być udzielony do końca pierwszego kwartału roku następnego. Jedynie w przypadku przerwania urlopu wypoczynkowego przez urlop macierzyński, prawo do wykorzystania pozostałej części urlopu wypoczynkowego przypada bezpośrednio po jego zakończeniu.

Ww. przyczyny mają charakter wyczerpujący. Oznacza to, że inne przyczyny powodujące usprawiedliwioną nieobecność w pracy ale nie należące do tego katalogu, nie nakładają na pracodawcę obowiązku udzielenia pracownikowi pozostałej części urlopu po przerwie.

Przykład:

Beata F. zgodnie z porozumieniem z pracodawcą powinna rozpocząć urlop wypoczynkowy trwający od 1.6. do 20.6. Konieczność opieki nad chorym dzieckiem powoduje, iż pracownica nie może rozpocząć urlopu 1.6. Pracodawca jest obowiązany przesunąć urlop na termin późniejszy (art. 165 KP).

Jeżeli jednak Beata F. rozpoczęła urlop 1.6., ale od 10.6 do 15.6. sprawowała opiekę nad chorym dzieckiem i w związku z tym musiała przerwać urlop, nie ma możliwości skorzystania z niewykorzystanej części urlopu (od 10 do 15.6.) w terminie późniejszym (art. 166 KP).

Przykład:

Pracownik poinformował pracodawcę, że niewykorzystał jednego dnia urlopu z powodu konieczności stawienia się na wezwanie Wojskowej Komendy Uzupełnień i w związku z tym ten dzień chciałby wykorzystać w terminie późniejszym. W takim przypadku przerwanie wykorzystywanego urlopu następuje tylko z przyczyn wskazanych w art. 166 k. p., nie zaś ze wszystkich przyczyn usprawiedliwiających nieobecność pracownika w pracy.

Imienne wezwanie pracownika do osobistego stawienia się wystosowane przez organ właściwy w sprawach powszechnego obowiązku obrony, organ administracji rządowej lub samorządu terytorialnego, sąd, prokuraturę, policję nie zostało wymienione w katalogu podstaw do przerwania urlopu. Takie wezwanie stanowi przyczynę obligującą pracodawcę do przesunięcia terminu planowanego, a jeszcze nie rozpoczętego urlopu. Nie przerywa natomiast urlopu już trwającego.

ZAPAMIĘTAJ!

Katalog przyczyn uzasadniających przesunięcie niewykorzystanej części urlopu na termin późniejszy może być rozszerzony na zasadach ogólnych, czyli np. w regulaminie pracy.

Urlop nie ulega automatycznemu przedłużeniu o liczbę niewykorzystanych dni.

Jednakże, na wniosek pracownika, za zgodą pracodawcy część urlopu może być wykorzystana bezpośrednio po ostatnim dniu urlopu. Jeżeli pracodawca wyrazi zgodę na wykorzystanie pozostałej części urlopu po ostatnim dniu wyznaczonego urlopu, pracownik nie ma obowiązku zgłoszenia się do pracy po urlopie zakończonym w pierwotnie planowanym terminie.

Pracownik ma obowiązek zawiadomienia pracodawcy (osobiście, przez osobę trzecią, listownie, faksem, telefonicznie) o przyczynie przerwania urlopu (art. 166 KP) i przedstawienia odpowiedniego zaświadczenia.

Przesunięciu na termin późniejszy podlegają tylko dni pracy, ponieważ urlop wypoczynkowy udzielany jest w tych dniach. Nie ma żadnej minimalnej granicy upoważniającej do przesunięcia części urlopu, dlatego nawet 1 niewykorzystany dzień należy przesunąć.

Przykład:

Zenon I. rozpoczął 1.7. urlop wypoczynkowy, przerwany chorobą. Zwolnienie obejmuje tydzień – od poniedziałku do niedzieli (sobota jest wolna), czyli 5 dni roboczych. Niewykorzystana część urlopu wynosi 5 dni pracy i tyle dni zostanie Zenonowi I. udzielone w terminie późniejszym.

Podstawa prawna:

# art. 166 KP
# § 3 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy - Dz. U. nr 60, poz. 281)

Autor: Iwona Jaroszewska-Ignatowska
Ekspertkadrowy.pl